Waarom intelligente vrouwen vaak vastlopen in hun werk

Kort gezegd: mensen die snel denken komen zelden klem te zitten omdat ze iets niet kunnen. Het gebeurt omdat ze zich jarenlang hebben ingehouden in een team waarin hun tempo, hun vragen en hun manier van denken niet welkom waren. Hieronder lees je waaraan je dat bij jezelf herkent, waarom je het zo lang volhoudt en wat je eraan kunt doen.

Ze werken hard. Ze denken snel. Ze zien verbanden die anderen missen. Ze zijn degene die gebeld wordt als er iets misgaat, en ze kijken standaard verder dan hun functieomschrijving. Werken om het werken is niets voor hen, want ze worden gedreven door helderheid, kwaliteit en visie.

En toch komen ze klem te zitten. Niet omdat ze het niet kunnen, maar omdat ze zich jarenlang hebben aangepast aan een werkomgeving die nooit bij hen paste.

Ik schrijf hier over vrouwen omdat zij het vaakst bij me aankloppen. De mannen die ik spreek lopen tegen precies hetzelfde aan, dus lees gerust door als je dat herkent.

Hoe herken je dat je jezelf inhoudt op je werk?

Misschien herken je dit:

• Je stelt vragen waar je collega’s geen zin in hebben.
• Je denkt vijf stappen vooruit terwijl anderen alleen vandaag managen.
• Je houdt niet van half werk, en je wordt afgeremd omdat je te precies bent.
• Je wilt het snappen, doorgronden en betekenis geven.
• Je voelt je snel verantwoordelijk en ziet risico’s eerder dan anderen.
• Je hoort regelmatig dat je het niet zo zwaar moet maken.

En op een gegeven moment vraag je jezelf af: ligt het aan mij?

Waarom het niet aan jou ligt

De mensen die bij mij aankloppen zijn analytisch sterk en gevoelig voor nuance. Ze zien meer, ze voelen meer en ze denken verder dan de gemiddelde werkstructuur aankan. Dat maakt ze geen probleemmakers, dat maakt ze waardevol, alleen wel op de juiste plek.

Op de verkeerde plek word je lastig gevonden omdat je vragen stelt die schuren. Word je moe van vergaderingen die nergens heen gaan. En raak je leeg omdat het werk niet aansluit bij wie je bent en waar je in gelooft.

Dus ga je compenseren. Je houdt je in, je maakt jezelf kleiner en je vangt op wat het team laat liggen. Dat gaat een paar jaar goed, en daarna niet meer.

Waarom je zo lang blijft zitten

Omdat het lang wel ging. Je hebt je aangepast en je hebt gefunctioneerd zoals de omgeving het wilde. Je bent gewend geraakt aan het gevoel dat je er net niet helemaal thuishoort. Je omgeving noemt je succesvol, terwijl jij denkt: dit klopt niet meer.

En dan komt de twijfel. Ben ik ondankbaar? Stel ik me aan? Moet ik niet gewoon tevreden zijn?

Wat er werkelijk speelt, is dat je jezelf bent kwijtgeraakt in een rol die goed leek te passen en waarin je al een hele tijd niet meer groeit.

Je bent niet te kritisch

Wie snel denkt krijgt vaak te horen dat hij te veel nadenkt of te gevoelig is voor details. Terwijl juist die zogenaamd lastige kanten je grootste kracht zijn. Je frustratie is geen zwakte, het is een signaal dat de plek waar je zit te klein voor je is.

Je bent niet iemand die een nieuwe persoonlijkheid nodig heeft, je bent iemand die ander werk nodig heeft. Werk waarin jouw manier van denken een kwaliteit is, waarin je niet hoeft te dimmen, en waarin je niet voortdurend hoeft te compenseren voor het tempo of de oppervlakkigheid van anderen.

Wat je hieraan kunt doen

Niet nog harder werken, en jezelf ook niet nog een keer aanpassen. Wel uitzoeken hoe jij in elkaar zit, zodat je de volgende keuze maakt op grond van iets anders dan een vacaturetekst die aardig klinkt.

Ik gebruik daarvoor de Talent Motivatie Analyse. Die zet je talenten en je drijfveren op papier, en je krijgt er een beschrijving bij van de werkomgeving en het soort manager waar jij mee vooruit komt. Wat je eraan hebt, merk je in het gesprek erna.

Wil je eerst zelf lezen, dan is mijn gratis e-book een goed begin: 7 valkuilen die je grootste talenten blijken te zijn. Wil je het aanpakken met begeleiding, kijk dan naar het Carrière Kompas Traject of plan een gratis gesprek.

Veelgestelde vragen

Waarom lopen intelligente vrouwen vast in hun werk?
Meestal niet door het werk zelf, maar door de ruimte die ze erin krijgen. Als je sneller denkt, meer overziet en hogere eisen stelt dan je omgeving, ga je jezelf inhouden om erbij te horen. Dat houd je jaren vol, en daarna is het op. Bij mannen die snel denken zie ik precies hetzelfde patroon.

Ben ik hoogbegaafd of gewoon te kritisch?
Dat label is voor deze vraag minder belangrijk dan het lijkt. Wat telt is hoe jij werkt: in welk tempo, met hoeveel diepgang, en wat je nodig hebt van de mensen om je heen. Die drie dingen bepalen of een baan bij je past, geen score.

Moet ik ontslag nemen als mijn werk me niets meer doet?
Niet meteen. Zoek eerst uit of het aan de baan ligt, aan de omgeving of aan de invulling ervan, want soms is een andere rol binnen dezelfde organisatie genoeg en soms weet je na dat onderzoek juist zeker dat je weg moet. Hoe dat eruitziet als je snel klaar bent met een functie, lees je in dit artikel over jobhoppen.

Tot slot

Je hoeft niet eerst tegen een burn-out aan te zitten om dit serieus te nemen, en je hoeft ook niet alles zeker te weten. Je hoeft alleen te erkennen dat het zo niet meer werkt voor jou, en daarna de eerste stap te zetten.

Want je bent niet te veel. Je bent alleen te lang gebleven op een plek waar je jezelf hebt moeten aanpassen.