Over mij

Ik had een Cito-score van 541 en kreeg een vmbo-advies.

Ik zat op mijn kamer muziek te luisteren. Mijn vader dacht dat ik de hele middag zat te leren, maar ik was na een half uur klaar en zette de muziek weer aan. Zevens en achten kwamen vanzelf. Soms haalde ik een zes, want ik deed net genoeg. Niemand die daar iets van vond, en ik zelf ook niet. Zo ging dat gewoon.

Pas veel later zag ik wat er eigenlijk aan de hand was.

Ik begon in de kinderopvang. Na een tijdje kende ik het werk, en dan werd ik onrustig. Dus ging ik naar mijn baas en zei dat ik er iets bij wilde doen. Zo mocht ik een nieuwe groep openen. En zo kwam er steeds weer iets nieuws waar ik mijn tanden in kon zetten, voor zolang als het duurde.

Daarna kwam ik in de verslavingszorg. Ik werkte met dakloze mensen die al jaren verslaafd waren. Het doel was dat ze in kleine stapjes beter voor zichzelf gingen zorgen, en dat ze uiteindelijk weer een plek zouden vinden in de maatschappij. In de praktijk was het vooral pappen en nathouden.

Dat vond ik, tenminste. Mijn hoofd ging veel sneller naar die doelen toe, en voor mij was het makkelijk om te zien wat er moest gebeuren. Alleen was dat mijn motivatie, niet die van hen. Daar ging het schuren. Mijn collega’s remden me af, want ik wilde te veel en te graag. En om me heen procedures die vasthielden aan hoe het hoorde, ook als het niet werkte. Ook daar wisselde ik elke twee, twee en een half jaar van functie, omdat ik de vorige had uitgespeeld.

Ik dacht dat het aan mij lag. Dat ik op de verkeerde plek zat. Tot ik doorkreeg dat ik steeds sneller klaar was dan de baan bedoeld was.

In 2020 was ik al aan het ondernemen naast mijn baan. Toen vroeg mijn man wanneer ik mijn baan ging opzeggen om voor mijn droom te gaan. Dat was het duwtje dat ik nodig had, en ik nam ontslag.

Waar jij nu zit

Je bent goed in je werk. Je manager is tevreden. Op papier klopt alles. Je krijgt een compliment in het teamoverleg en het doet je niks, want je hoefde er geen moeite voor te doen.

Dat is ook precies waarom je er met niemand over praat. Wie mag er nou klagen over werk dat je met twee vingers in je neus doet? Goed salaris, aardige collega’s, tien minuten van huis. Dus je zegt niks. En op vrijdagmiddag denk je niet: dat was een goeie week.

Dat is geen aanstellerij. Dat is een signaal.

Wat wij samen doen

Je bent niet iemand die maar wat aanrommelt. Je hebt lijstjes gemaakt, boeken gelezen, tests gedaan. Dat gaf je inzicht, maar geen richting. Misschien twijfel je daarom of een loopbaantraject is wat je nodig hebt. Je hebt al zoveel geprobeerd, en steeds bracht het je niet verder.

Dat snap ik. En daarom begin ik ergens anders. Niet bij je cv en niet bij wat je kunt, maar bij hoe jij in elkaar zit.

We beginnen bij je voorkeursgedrag. Wat doe je vanzelf. Waar moet je jezelf toe zetten. En wat trekt je leeg zonder dat je het doorhebt.

Dat geeft antwoord op vragen die je jezelf al langer stelt. Waarom jij een klus in een half uur doet waar een ander een dag over doet. Waarom je na twee jaar overal klaar bent. Waarom je botst met een collega die je eigenlijk aardig vindt.

Ik gebruik daarvoor de Talent Motivatie Analyse. Die vul je thuis online in. Hij zet 22 talenten op een schaal van 1 tot 9, en laat zien waar jouw drijfveren liggen. Wat je eraan hebt, merk je pas in het gesprek erna.

In dat gesprek zoeken we de diepte op. Wat weet je nog niet van jezelf, waardoor je niet verder komt in je zoektocht? Ik stel je vragen die je jezelf niet stelt, en ik zeg het als ik iets anders zie dan jij. Waar het nodig is kijken we naar je opvoeding en naar de gebeurtenissen die je getekend hebben, want die werken door in de keuzes die je nu maakt.

Het is een samenspel. Wat je leuk vindt, waar je interesse naar uitgaat, je talenten, en je waarden en drijfveren, want die wegen net zo zwaar. Bij elkaar levert dat een blauwdruk op, en met die blauwdruk vind je de baan en de werkomgeving waar je blij van wordt.

Jij hoopt dat die droombaan bestaat. Ik weet dat wel zeker.

Na afloop weet je waar je goed in bent zonder dat het moeite kost, wat je nodig hebt van je werk, en wat je gaat doen. Blijven, iets veranderen, of weggaan. Niet omdat ik het zeg, maar omdat jij het weet.

Voor wie dit is

Je bent klaar om te kiezen. Ook als dat betekent dat je iets loslaat waar je hard voor gewerkt hebt. Je wilt iemand die door je heen prikt. Klanten vragen me dat vooraf. En dat doe ik.

Hoe ik werk

Ik wil resultaat zien. Dus ik coach je niet alleen. Ik adviseer je ook, en soms geef ik je een liefdevolle schop onder je kont. Een fijne samenwerking vind ik belangrijk. Maar jouw doel staat voorop.

Voor wie dit niet is

Voor wie een uitdraai van een beroepentest wil. Die krijg je bij mij niet. Tussen onze afspraken door heb je werk te doen. Dat onderzoek doe je zelf.

Verder over mij

Ik ben Daniëlle Bax. Mijn praktijk zit aan de rand van Eindhoven, aan de snelweg, en er komen mensen uit heel Nederland. Ik ben TMA-gecertificeerd en aangesloten bij Noloc, het beroepsregister voor loopbaanprofessionals. Ik werk alleen, één op één en met kleine groepen. Werkgevers zoals Philips huren me in, en ik maak elke week een podcast, inmiddels ruim 170 afleveringen.

Soms doe ik een sessie met mijn paard Roosje erbij. Die ziet in tien minuten wat wij samen een uur bepraten.